Ίσως να πρέπει να μας προκαλεί κάποια εντύπωση ότι η Ήπειρος που γεννήθηκε ο Διαφωτισμός – το υποτιθέμενο άλφα και ωμέγα της ανεκτικότητας – έχει να επιδείξει τα λιγότερα (και εν πολλοίς τα πιο βάρβαρα) παραδείγματα. Φαίνεται να κάθεται μόνη της στην τελευταία θέση να χαίρεται τον Μοντεσκιέ της.
Το πρώτο παράδειγμα ιστορικά είναι οι Femminielli της Ιταλίας. Ο όρος αναφέρεται σε άντρες που ντύνονται με γυναικεία ρούχα και ακολουθούσαν “γυναικείους” ρόλους. Λόγω της καταγωγής τους από την αρχαία ελληνική μυθολογία (συγκεκριμένα απ’ τον Ερμαφρόδιτο και τον Τειρεσία) και τον θεσμό των ευνούχων ιερέων της θεάς Κυβέλης στην αρχαία Ρώμη, μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, οι Femminielli κατείχαν προνομιούχες θέσεις στη ναπολιτάνικη κοινωνία. Ο όρος επανήλθε στην ιταλική επικαιρότητα το 2000, όταν συνελλήφθη η Ketty Gabriele (πρώην Ugo Gabriele), μέλος της Καμόρα, της περιβόητης ιταλικής μαφίας.
Μία άλλη περίπτωση διαφορετικής αντίληψης των φύλων ιστορικά συναντάται στη χριστιανική αίρεση των Σκόπτσι (πληθυντικός του skopets, ο ευνουχισμένος) που εμφανίστηκε στη δυτική Ρωσία στα τέλη του 18ου αιώνα. Οι Σκόπτσι πίστευαν πως μετά το προπατορικό αμάρτημα, ο απαγορευμένος καρπός κόπηκε στα δύο και εμφυτεύθηκε στον Αδάμ και την Εύα, παράγοντας το γυναικείο στήθος και τους ανδρικούς όρχεις. Έτσι, κοινή πρακτική των Σκόπτσι έγινε η γυναικεία μαστεκτομή και ο ανδρικός ευνουχισμός στην προσπάθεια να επανέλθουν στην κατάσταση πριν το προπατορικό αμάρτημα. Οι Σκόπτσι κυνηγήθηκαν τόσο από την αυτοκρατορική Ρωσία, όσο κι από τη Σοβιετική Ένωση, και εξαφανίστηκαν στα μέσα της δεκαετίας του 1950.
Τέλος, στη γειτονική Αλβανία επιβιώνει σε μικρό βαθμό ο θεσμός των Burrnesha. Τον 15ο αιώνα, μία παρθένα κοπέλα άξιζε όσο ένας άντρας: 12 βόδια. Αν η γυναίκα δεν ήταν παρθένα, η αξία της έπεφτε στα 6. Στη βαρέως πατριαρχική κοινωνία της Αλβανίας, πολλές νεαρές κοπέλες, στην προσπάθεια να διασφαλίσουν μία καλύτερη ζωή, ντύνονταν με αντρικά ρούχα και υποδύονταν τους άνδρες, ενώ ορκίζονταν – για προφανείς λόγους – να παραμείνουν δια βίου παρθένες. Η παράδοση των Burrmesha εμφανίζεται σε κάποιον βαθμό και στη Σερβία, το Κόσοβο και το Μαυροβούνιο. Τη σήμερον ημέρα όμως, υπολογίζεται ότι υπάρχουν λιγότερες από 50 συνολικά στην περιοχή των Βαλκανίων.
