Με έναν τρόπο, η όλη εξέλιξη της ιστορίας του Fallout: New Vegas θυμίζει πάρα πολύ την εποχή της μετάβασης από τη φεουδαρχία στον καπιταλισμό, τότε που μία παλιά οργάνωση του κόσμου συνάντησε τα όριά της και αναγκάστηκε να δώσει τη θέση της σε μία νέα. Όπως περιγράφεται από τον Μαρξ στο Κεφάλαιο, επρόκειτο για μία παράλληλη διαδικασία στην οποία η κατάρρευση κάποιων φέουδων παρήγαγε ένα νομαδικό προλεταριάτο, “απελευθερωμένο” στην αναζήτηση εργασίας έχοντας χάσει την εδαφική βάση και τη σταθερότητά του, ενώ η συσσώρευση πλούτου στα χέρια φεουδαρχών δημιουργούσε την ανάγκη να τροφοδοτήσουν νέους κύκλους παραγωγής, προφανώς μισθώνοντας την εργασία των πρώτων. Η διαδικασία αυτή ονομάστηκε Πρωταρχική Συσσώρευση και έθεσε τα θεμέλια για την οικονομία όπως την ξέρουμε σήμερα.
Κατά ενδιαφέροντα τρόπο, για πολλούς θεωρητικούς η διαδικασία της Πρωταρχικής Συσσώρευσης είναι κάτι που φαίνεται να επαναλαμβάνεται και εντός της ιστορίας του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής, αλλά αυτή η συζήτηση ξεφεύγει πολύ απ’ τους σκοπούς του άρθρου.
Είναι λογικό όταν κάποιος επισκέπτεται την Ιστορία να το κάνει με ψυχρό βλέμμα, καθώς είναι σχεδόν αδύνατο να αναπτύξει μία άμεση, παραστατική σχέση με τα γεγονότα. Το ενδιαφέρον του Fallout: New Vegas είναι ότι μέσω της Sci-fi υπερβολής, καταφέρνει να μεταδόσει στον παίχτη αυτό που χάνεται απ’ τα κείμενα: το πόσο τρομακτική, βίαιη και συγκρουσιακή είναι στην πραγματικότητα η μετάβαση από μία οργάνωση του κόσμου σε μία άλλη· το πώς η ιστορία προχωράει, όχι μέσα από κάποια εξέλιξη αλλά από ισχυρές αναδιαρθρώσεις που εξαφανίζουν τα ερείπια των ηττημένων εποχών· τον φόβο που γεννάται σ’ αυτόν που ζει την καταστροφή του παλιού και που επιφορτίζεται με το καθήκον της έλευσης του νέου, χωρίς να έχει τη δυνατότητα να ελέγξει τη μετάβαση. Το New Vegas είναι ένα υπόδειγμα της κατεύθυνσης που θα μπορούσαν να πάρουν τα Video Games, ώστε να μετατραπούν σε ενεργά στοιχεία μεταβολής του πολιτισμού από παθητικά αντικείμενα, νεκρή εργασία προς κατανάλωση.
Το New Vegas ωστόσο, αφήνει και μία τέταρτη επιλογή που οφείλει να συμπληρώνει κάθε παζλ της πραγματικότητας: την ουτοπία. Η τέταρτη κατεύθυνση που μπορεί να επιλέξει ο παίχτης, τον οδηγεί σε μία σύγκρουση εναντίον όλων που διαλύει τη Λεγεώνα, σκοτώνει τον Mr. House και εκτοπίζει τον NCR. Το σενάριο ονομάζεται με υπέροχο τρόπο “No Gods, No Masters” και θέλει τον πρωταγωνιστικό χαρακτήρα να οικειοποιείται τις μηχανικές δυνάμεις του παλιού κόσμου προκειμένου να διασφαλίσει την απόλυτη ανεξαρτησία των κοινοτήτων του New Vegas. Δυστυχώς όμως, το παιχνίδι κι εδώ αποδεικνύεται πικρά ρεαλιστικό, δείχνοντας ότι χωρίς την ιστορική και πολιτική παρακαταθήκη, αυτό που έμοιαζε με ελευθερία, τελικά θα ολισθήσει σε ένα αιματηρό χάος. “Because War… War Never Changes”.
