Αξίζει να ρίξουμε μία ματιά στην ξεχωριστή αισθητική του παιχνιδιού και η αισθητική δεν είναι θέμα ποιότητας γραφικών, πράγμα που δεν θα μπορούσα να κρίνω ούτως ή άλλως. Αφορά την ξεχωριστή προσέγγιση στο ζήτημα των εικόνων, την οπτική και νοηματική πληροφορία των “κάδρων” του New Vegas.
Το τοπίο είναι γεμάτο αντιφατικές εικόνες και τοποθετεί συνεχώς δείγματα υψηλής τεχνολογίας σε ετερόκλητο πολεοδομικό περιβάλλον: χωριά, παλαιές επαρχιακές περιφραγμένες κωμοπόλεις που τζόγου, στρατόπεδα, μέχρι και το ίδιο το Vegas Strip, το περίφημο κέντρο του Las Vegas που φιλοξενεί όλα τα καζίνο. Ερείπια που δεν έχουν επισκευαστεί στεγάζουν ρομπότ προχωρημένης τεχνολογίας. Ένας μηχανικός σκύλος ξαπλώνει δίπλα στο αφεντικό του και ο μόνος ήχος που ακούγεται είναι το “Blue Moon” του Σινάτρα από ένα τρανζιστοράκι του 1950. Τα όπλα μαρτυρούν τεχνολογική εξέλιξη, ενώ όλα τα στοιχεία πολιτισμού δεν χρειάστηκε να προχωρήσουν πέρα από κάποια στιγμή της Ιστορίας.
Στην ποπ κουλτούρα, όποτε χτίζεται μία ιστορία γύρω απ’ την πυρηνική καταστροφή (πολιτισμικό σουβενίρ του Ψυχρού Πολέμου στην αμερικάνικη δημιουργικότητα), η ρημαγμένη γη χρησίμευε απλά ως αφορμή για να δικαιολογηθούν ισχυρότερα όπλα στις συνήθεις μάτσο κορυφώσεις των ταινιών δράσης. Το New Vegas αντίθετα, ξεχωρίζει ως ένα εξαιρετικό δείγμα μετα-αποκαλυπτικού ρεαλισμού και η εμμονή στη λεπτομέρεια είναι εντυπωσιακή. Έχει συμβεί μία πυρηνική καταστροφή που έκλεισε τους ανθρώπους για έναν αιώνα σε χωριστά καταφύγια. Σ’ αυτό το διάστημα, η αμερικάνικη κοινότητα κατακερματίστηκε σε πολλούς μικρούς διαφορετικούς πολιτισμούς που αδυνατούσαν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους. Οι γενιές άλλαξαν και οι πιο πρόσφατες φουρνιές ανατράφηκαν σε ριζικά διαφορετικές συνθήκες. Πρώτο τους μέλημά τους θα ήταν ο οπλισμός και η προώθηση της τεχνολογίας που διασφαλίζει την επιβίωση της κοινότητας και όχι π.χ. οι μεταφορές ή η καλλιέργεια των τεχνών (που τείνουν ούτως ή άλλως να δεινοπαθούν σε εποχές που η επιβίωση γίνεται διακύβευμα).
Αυτά τα υπόρρητα στοιχεία της μυθοπλασίας του Fallout είναι που εκλογικεύουν τις αντιφάσεις που βλέπουμε στις εικόνες του. Ο προχωρημένος αυτός οπλισμός μεταφέρεται πάνω σε παλαιάς κοπής καμιόνια. Η περίπλοκη τεχνολογία αφορά μόνο επιχειρηματικές και στρατιωτικές λειτουργίες. Μέσα από το καμουφλάζ της υποτιμημένης τέχνης των Video Games, το Fallout έρχεται να πάρει θέση σε ένα από τα πιο σοβαρά ερωτήματα της ανθρωπότητας και απαντάει πως ο κάθε πολιτισμός είναι αποτέλεσμα κάποιας κοινωνικής οργάνωσης και σε περίπτωση διάλυσής της θα καταρρεύσουν μαζί, συμπαρασσύροντας κάθε πρόοδο, κάθε κεκτημένο, κάθε θεωρία, κάθε γνώση, πλην αυτών που θα χρησίμευαν στην πολεμική παλινόρθωση.
Μία τελευταία πτυχή της αισθητικής του που αξίζει να σημειωθεί, αφορά τη σχέση του New Vegas με το υπάρχον Las Vegas, την μυστικοπαθή πόλη του καπιταλισμού της τύχης που ό,τι συμβαίνει πάνω στο σώμα της, οφείλει να μείνει εκεί (“What happens in Vegas, stays in Vegas”). Σήμερα αποτελεί την πόλη που φαινομενικά επισκέπτεται ο κάθε πολίτης από ένα οικονομικό στάτους και πάνω για τζόγο και έκλυτο βίο, για αγοραίες συνήθειες που παρουσιάζονται ως “εξαγνιστικές”. Το New Vegas ισχυρίζεται πως μετά την καταστροφή, μπορεί τα κτίρια της πόλης να μην είναι πια κατοικήσιμα, αλλά η οικονομία των καζίνο – με τη βοήθεια στρατού και αστυνομίας – θα ξανασηκωθούν γρήγορα με τα νέον φώτα τους να λάμπουν σαρκαστικά πάνω στο ρημαγμένο τοπίο. Και δηλώνει πώς όλο αυτό ενυπάρχει στην τωρινή κατάσταση του Las Vegas: στο ρηχό σύμβολο των μιμητών του Έλβις, στον μονόπλευρο ανορθολογισμό των τζογαδόρων και στη βιομηχανία του σεξ.
