ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ – ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ 2-0 (1999)
Γράφει ο Breed
H ιστορία:
Τελικός Κυπέλλου στο ΟΑΚΑ. Ο Παναθηναϊκός έχει αντικαταστήσει το Βασίλη Δανιήλ με το Χότα Χότα Ρότσα και φτάνει στον τρίτο συνεχόμενο τελικό του. Οι δύο προηγούμενοι είχαν γίνει στο Καραϊσκάκη, στον ένα τον κερδίζει το πέναλτυ του Ατματζίδη, στον άλλο η κεφαλιά του Ναλιτζή. Ενδεχομένως και το μαλλί του Καμίτση. Ο Ολυμπιακός έχει απόλυτο αφεντικό τον Πρίγκηπα/Βάτραχο, έχει πάρει εύκολα το Πρωτάθλημα, έχει φτάσει λίγο πριν τον ημιτελικό του Champions League και εγώ με μεγάλη προσπάθεια προσπαθώ να μην εμπλακώ στη συζήτηση σχετικά με τον αέρα, τον Ελευθερόπουλο, τον Κόντε και τη βιασμένη ψυχούλα μου.
Εντεκάδες:
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ (Χουάν Ραμόν Ρότσα): Νικοπολίδης, Βόκολος, Μπασινάς, Γκούμας, Kαραγκούνης, Λαγωνικάκης (66′ Κιάσσος), Μίκλαντ, Aσάνοβιτς (71΄ Αλεξούδης), Κωνσταντινίδης, Λυμπερόπουλος (81′ Κόλα), Βαζέχα
ΟΛΥΜΠIΑΚΟΣ (Ντούσαν Μπάγεβιτς): Ελευθερόπουλος, Αμανατίδης, Ανατολάκης, Καραταΐδης (c), Γεωργάτος, Μαυρογενίδης, Πουρσανίδης, Τζόρτζεβιτς, Καραπιάλης (82′ Άντζας), Γκόγκιτς (86′ Nινιάδης), Αλεξανδρής (72′ Οφορίκουε)
Φύλλο αγώνα:
Αυτό που οι δημοσιογράφοι λένε κλειστό και αναγνωριστικό παιχνίδι και οι τηλεθεατές βαρετό, στο 32′ αποκτά ένα κάποιο νόημα. Ο Αμανατίδης αποφασίζει να παίξει τίκι-τάκα πριν τον Γκουαρντιόλα, κοντινή πάσα στον Πουρσανίδη, εκείνος ακόμα πιο κοντή στον Αμανατίδη, έρχεται ο Καραγκούνης, παίρνει την κόντρα και ταυτόχρονα την απόφαση να πέσει και να ζητήσει φάουλ. Ο διαιτητής Δούρος με το παληκαρίσιο μουστάκι του (ναι, εκείνος που χρόνια μετά δεν είδε τον Κυργιάκο αλλά μόνο τον Τζιοβάννι και δεν έβγαινε στο τηλέφωνο) δίνει το φάουλ, δίνει και τη δεύτερη κίτρινη στον Αμανατίδη και ο Ολυμπιακός μένει με 10 για τουλάχιστον μια ώρα αγώνα ακόμα.
Το κόκκινο κομμάτι του γηπέδου βράζει, ο Ντούσαν ξύνει το πηγούνι του, οι 21 ποδοσφαιριστές που συνέχιζαν στα γρασίδια δεν ψήνονται να τρέξουν ιδιαίτερα και το ημίχρονο λήγει 0-0 και εδώ που τα λέμε, κάθε άλλο αποτέλεσμα θα ήταν μάλλον άδικο για τα μάτια μας. Στο δεύτερο όμως τα πράγματα αλλάζουν, ο Ολυμπιακός είναι καλύτερος και στο 54′ ύστερα από ωραίο τάκλιν του Ανατολάκη βγαίνει στην αντεπίθεση με τον Γκόγκιτς ο οποίος είμαι σίγουρος ότι σοκάρεται όταν βλέπει πόσο εύκολα περνάει τους διάφορους Μίκλαντς και Γκουμομπασινάδες που για κάποιο λόγο έχουν ξεχάσει ότι παίζουν τελικό και πάνε χαλαρά πάνω του, δίνει δεξιά στο Μαυρογενίδη, εκείνος πλασάρει πάνω στο Νικοπολίδη και σοκ νούμερο δύο, κανένας δεν πιέζει ιδιαίτερα το Μαυρογενίδη ο οποίος βάζει γκολ απλά και μόνο επειδή έχει κεφάλι.
Μια ουσιαστική αγωνιστική πράσινη αντίδραση δεν έρχεται ποτέ και στις καθυστερήσεις ο Νινιάδης μπερδεύει την Τασκένδη στην οποία γεννήθηκε με το Ρίο, χορεύει έξω από την περιοχή και δίνει έτοιμο γκολ στον αιώνιο έφηβο Οφορίκουε. Ο Καραγκούνης γονατιστός ζητάει οφφσάιντ (δεν ήταν), ο αξύριστος Μπάγεβιτς αγκαλιάζει το Μελέτη Περσία και το Χρήστο Δάρα, λήξη, ο Στεφανόπουλος δίνει το Κύπελλο, ο Καραταϊδης σηκώνει το Κύπελλο, χαρές πανηγύρια, ηλεκτρικός, σουβλάκια, σπίτι.
Η λεπτομέρεια:
Ο μπροστινός μου λάμπει από τη χρυσή καδένα στο λαιμό, καπνίζει Marlboro, κερνάει Marlboro και στο ημίχρονο πιάνουμε συζήτηση για τον προπονητή μας. Μου λέει ότι δε στηρίζει Ντούσαν, συμφωνώ. Μου λέει ότι γελάει με τις μεταγραφές του, παρατηρώ ότι φοράει φανέλα Κόφι Αμπονσά και γελάω.
Highlight:
Η πάσα του Νινιάδη που καθιστά άκυρη μια ολόκληρη άμυνα και έγκυρο ένα ολόκληρο Κύπελλο.
https://www.youtube.com/watch?v=6pgTE6VHRGA
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ – ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ 2-1 (2011)
Γράφει ο Dr. Pepper
Η ιστορία:
Είναι η χρονιά μετά την κατάκτηση του double . Ο πολυμετοχικός Παναθηναϊκός είχε προσαρτήσει στο ρόστερ του παίχτες παγκοσμίου κλάσης όπως ο Luis Garcia και ο Sydney “Famous” Govou. Η χρόνια όμως δεν είχε ξεκινήσει και με τους καλύτερους οιωνούς. Αποκλεισμός από το Champions League και -10 από την κορυφή του πρωταθλήματος θα φέρουν στο τιμόνι του συλλόγου τον σοφό και πράο Ζ.Φερέιρα. Η αλλάγη προπονήτη φαίνεται πως δίνει ώθηση στην ομάδα και με ένα σερί νικών πριν το μεγάλο ντέρμπυ η διαφόρα από τον πρωτοπόρο Ολύμπιακο είναι στους 5 βαθμόυς. Η ψυχολόγια είναι ανεβασμένη και μια νίκη απέναντι στον αιώνιο θα αναπτερώσει τις ελπίδες για την κατάκτηση του δεύτερου συνεχόμενου τίτλου. Η ημερά είναι 19 Φεβρουαρίου 2011 και το Καραϊσκάκη φλέγεται.
Εντεκάδες:
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Ερνέστο Βαλβέρδε): Πάρντο, Ραούλ Μπράβο, Α. Παπαδόπουλος, Μέλμπεργκ, Τοροσίδης, Ιμπαγάσα, Μοδέστο, Ριέρα(90′ Πάντελιτς), Μιραλάς(78′ Ζαϊρί), Φουστέρ(61′ Ντουντού), Τζεμπούρ
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ (Ζεσουάλδο Φερέιρα): Τζόρβας, Σπυρόπουλος, Σαριέγκι, Καντέ, Βύντρα, Ζιλμπέρτο, Καραγκούνης(80′ Σιμάο), Κατσουράνης, Λέτο, Νίνης(67′ Γκοβού), Σισέ
Φύλλο αγώνα:
2 – 1, η επίσημη εκδόχη. Ο Ολυμπιακός προηγήθηκε στο ’16 σε μια φάση που δείχνει τη κλάση του κυρίου Βαλβέρδε και μέχρι το ημίχρονο δε φαινόταν να αλλάζει κάτι. Με την επανάληψη όμως ο Παναθηναϊκός ανέλαβε τα ηνία και στο ’58 από εκτέλεση φάουλ του Λέτο, ο Πάρντο μιμήθηκε την έξοδο του Καρνέζη στον αγώνα με την ΑΕΚ και εγένετο 1-1. Κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες. Ένα πέναλτυ που δε δόθηκε ποτέ, ένα γκολ που δε μέτρησε ποτέ κι ένα γκολ οφσάιντ στο καπάκι, έτσι για να δούμε ποιος κάνει κουμάντο.
Η λεπτομέρεια: Τον αγώνα τον έιδαμε σε σπίτι. Πιωμένοι γαύροι και βάζελοι μετά από ένα καλό τσιμπούσι. Οι κραυγές που ακούστηκαν στο γκολ του Κατσουράνη θα μου μείνουν για πάντα. Όπως και οι κραυγές με την ακύρωση του.
Highlight:
“Yeah, you screwed me fat boy” – Djibril Cisse
2005-2006: Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός 3-2 (2006)
Γράφει η Σούπερ Σάγιαν
Η ιστορία:
Η 16η αγωνιστική του πρωταθλήματος έλαβε χώρα το Γεναρη του 2006 στο Γεώργιος Καραισκάκης. Το ντέρμπι των αιωνίων ήταν μια μάχη γοήτρου, λόγω της βαθμολογίκης διαφοράς. Ο Ολυμπιακός προπορευόταν του Παναθηναϊκού και με νίκη ουσιαστικά εξασφάλιζε τον τίτλο. Ο αγώνας είχε την πρέπουσα ένταση, διάφορα σκλήρα μαρκαρίσματα, καθώς και τις καθιερωμένες αμφισβητούμενες φάσεις εκατέρωθεν.
Εντεκάδες:
Ολυμπιακός (Τροντ Σόλιντ): Νικοπολίδης, Πάντος, Ανατολάκης, Σούρερ, Μπουλούτ, Γεωργάτος, Στολτίδης, Ριβάλντο, Τζόρτζεβιτς, Οκκάς, Κωνσταντίνου.
Παναθηναϊκός (Αλμπέρτο Μαλεζάνι): Γκαλίνοβιτς, Βύντρα, Μπίσκαν, Μόρις, Δάρλας, Τζιόλης, Γκονζάλες, Κονσεϊσάο, Γκέκας, Σέριτς, Παπαδόπουλος.
Φύλλο αγώνα:
Μοιρασμένο παίχνιδι με τον Παναθηναϊκό να μπαίνει δυνατότερα στον αγώνα και να έχει κάποιες ευκαιρίες με τον Παπαδόπουλο, οι οποίες ισοφαρίζονται γρήγορα από τον Οκκά. Η πιέση του Παναθηναϊκού ευδοκιμεί και ο Παπαδόπουλος ανατρέπεται απο τον Νικοπολίδη, με ένα πέναλτι, που σηκώνει θυέλλα αντιδράσεων. Γκονζάλες και 0-1! Στη συνέχεια, έχουμε ένα τετ α τετ του Σέριτς, μια κεφαλιά του Κωνσταντίνου και φτάνουμε στο 38′, όπου αρχίζουν και φουντώνουν οι συζητήσεις περι διαιτησίας. Ο Ανατολάκης κάνει το γέμισμα στην περιοχή του Παναθηναϊκού, ο Κωνσταντίνου δίνει πίσω για τον Ριβάλντο, που με πλασέ απο το ύψος της μεγάλης περιοχής στέλνει τη μπάλα στα δίχτυα του Γκαλίνοβιτς. Ο Κωνσταντίνου κατηγορείται ότι χρησιμοποιεί το χέρι για να πασάρει και τότε οι ατάκες του στιλ: “H παράγκα ζεί” και “Ο Καλόπουλος ρέφαρε το λάθος του πέναλτι” δίνουν και παίρνουν. Το ημίχρονο λήγει με κάποιες κοκορομαχίες κι απο τις δυο πλευρές.
Το δεύτερο μισό ξεκινάει με πολλά νεύρα και κάποιες αλλαγές. Τίποτα το αξιοσημείωτο έως ότου φτάνουμε στο 57′. Ο Γεωργάτος έξω από τη μεγάλη περιοχή δίνει τη μπάλα στον Ριβάλντο, που βρίσκεται μες στην περιοχή του Παναθηναϊκού. Αυτός κάνει το σουτ και στέλνει τη μπάλα στα δίχτυα του Γκαλίνοβιτς για δεύτερη φορά στον αγώνα. Ο απόηχος του γκολ φέρνει φάσεις εκατέρωθεν και αλλαγή του Κονσεισάο στο 70′, που ουσιαστικά τελειώνει τον Βραζιλιάνο από τον Παναθηναϊκό. Σα να μην έφταναν τα παράπονα για την απόδοση του Φλάβιο κι ο Ανατολάκης στο 72′ με φάουλ από το χώρο του κέντρου βγάζει για τον Κωνσταντίνου. Αυτός πιάνει την κεφαλιά, η μπάλα φτάνει στον Μόρις, ο οποίος κάνει το λάθος γύρισμα και δίνει την ευκαιρία στον Κύπριο φορ να σκοράρει. Μες στην αναμπουμπούλα και τους πανηγυρισμούς, ο Λεοντίου βρίσκει την ευκαιρία να τροφοδοτήσει τον Γκέκα με μακρινή μπαλιά. Αυτός αποφεύγει τον Νικοπολίδη και με ωραίο πλασέ στέλνει τη μπάλα στα δίχτυα της εστίας του Ολυμπιακού. Το παιχνίδι τελειώνει με νεύρα, κάρτες και κάποιες αλλαγές, που αποσκοπούν πιο πολύ σε ροκάνισμα του χρόνου, παρά σε τακτική.
Highlight:
- Η περιγραφή του αγώνα γίνεται από τον Ιταλό Χατζηγεώργιου, Ανδρέα Παλομπαρίνι
- Στον πάγκο του Παναθηναϊκού κάθεται ο Αλμπέρτο Μαλεζάνι, λίγες εβδομάδες μετά το ξέσμασμα κατά των δημοσιογράφων. Στην αντίπερα όχθη, ο Τρόντ Σόλιντ εξασφαλίζει τον πρώτο του ελληνικό τίτλο, μετά από το νέο αποκλεισμό του Ολυμπιάκου απ΄την Ευρώπη
- Η αφιέρωση του γκολ του Κωνσταντίνου είχε αποδέκτη τον Έρβιν Λέμενς, το οποίο φαίνεται και στην παρακάμερα του αγώνα
Ευχαριστώ πολύ τον Άλεξ για τη βοήθειά του.
