Εν αναμονή του πιο αδιάφορου ντέρμπυ μεταξύ των “αιωνίων”, 5 από τους συντάκτες μας αφηγούνται τις αναμνήσεις τους από ντέρμπυ που έμειναν στην ιστορία του ελληνικού πρωταθλήματος
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ – ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 2-4 (1998)
Γράφει ο Muslim Turing
H ιστορία:
Η αγωνιστική περίοδος 1997-1998 έδειξε στο φίλαθλο ελληνικό κοινό το πώς η καλύτερη ομάδα σε άμυνα και επίθεση τερματίζει αξιοκρατικά δεύτερη. Το δίδυμο Γεωργιάδη-Βαζέχα λειτουργεί άψογα. Δύο μίνιμουμ παίχτες να κυνηγούν τον Βαζέχα σε όλο το παιχνίδι ώστε να βρίσκει χώρους ο Γεωργιάδης, 90 γκολ σε μια σεζόν. Το παθητικό μόλις στα 24. Για να καταλάβετε, και ο φετινός Παναθηναϊκός 27 γκολ έχει δεχθεί. Απλά αντί για 90, έχει βάλει λίγα λιγότερα, 28 δηλαδή, μια μικρή λεπτομέρεια.
Η όλη late 90’s και early 00’s περίοδος αποτελείται από αδικοχαμένες χρονιές για τον καλύτερο Παναθηναϊκό, και κερδισμένα πρωταθλήματα από τον Ολυμπιακό. Στις 5 Δεκεμβρίου του 1998, βρίσκομαι στο ΟΑΚΑ για το εντός. Στο τιμόνι των ομάδων ο Βασίλης Δανιήλ για τον Παναθηναϊκό και ο Ντούσαν Μπάγεβιτς για τον Ολυμπιακό. Ο Βασίλης Δανιήλ είναι ένας άνθρωπος που πίστευε πως “το ποδόσφαιρο πλέον έχει γίνει τόσο γρήγορο, που το να ξέρει ο παίχτης να κάνει καλό κοντρόλ δεν είναι και τόσο σημαντικό, αφού όπου και να πάει η μπάλα όταν χτυπήσει πάνω του, θα τρέξει να την πιάσει”. Ο Ντούσαν Μπάγεβιτς είναι ο Ντούσαν Μπάγεβιτς. Το παρόν παιχνίδι έμεινε γνωστό ως “η λόμπα του Καραπιάλη”. Πως αλλιώς.
Ενδεκάδες:
Παναθηναϊκός (Βασίλης Δανιήλ): Βάντσικ, Αποστολάκης (82′ Μάουρο), Αλεξόπουλος, Βόκολος, Ασάνοβιτς (76′ Κιάσσος), Λαγωνικάκης, Μπασινάς, Κωνσταντινίδης, Κόλα (78′ Σιπνιέφσκι), Βαζέχα, Λυμπερόπουλος
Ολυμπιακός (Ντούσαν Μπάγεβιτς): Ελευθερόπουλος, Μαυρογενίδης, Γεωργάτος (84’ Λουτσιάνο), Καραταΐδης, Ανατολάκης, Τζόρτζεβιτς, Πουρσανίδης, Γιαννακόπουλος, Αλεξανδρής (69’ Αμανατίδης), Καραπιάλης, Γκόγκιτς
Φύλλο αγώνα:
Το παιχνίδι ξεκινάει με τον Παναθηναϊκό κυρίαρχο να οιστρηλατεί σε όλες τις γραμμές (πάντα ήθελα να το γράψω αυτό) και να προηγείται με γκολ του Κωνσταντινίδη στο 29’ (μετά από φοβερή κίνηση του Λυμπερόπουλου), για να διπλασιάσει τα τέρματα ο Βαζέχα τρία λεπτά μετά. Είναι εκείνη η στιγμή που ξέρεις πως το παιχνίδι θα λήξει με νικητή αυτόν που παίζει ουσιαστικά καλύτερη μπάλα.
Ο Ολυμπιακός αρχίζει να παίρνει τα πάνω του, και λίγο μετά ο Καραπιάλης και ο Γεωργάτος παίρνουν αρκετά τη μπάλα, αποκτούν ένα κάποιο ρυθμό, και ο Αλεξόπουλος κερνάει ένα αυτογκόλ για την προσπάθεια. Οι Γκόγκιτς και Τζόρτζεβιτς πέφτουν γλυκά και σφυρίζονται γλυκύτερα, ενώ ο Καραπιάλης συνεχίζοντας το μεγάλο του παιχνίδι ισοφαρίζει –με επίσης καταπληκτική κίνηση- στο 52’. Εδώ είναι η στιγμή που κάτι εσώτερο αρχίζει να γεννιέται. Είμαι τοσοδά πιτσιρικάς και μόλις καταλαβαίνω πως αυτό το παιχνίδι δεν θα το κερδίσει η ομάδα μου.
Ο Παναθηναϊκός προσπαθεί, αλλά δέκα λεπτά μετά αποβάλλεται άδικα ο Άγγελος Μπασινάς και ο Μπάγεβιτς βγάζει τον κουρασμένο Αλεξανδρή για να βάλει τον Αμανατίδη σε ένα φουλ του Άσσου. Ο Τζόρτζεβιτς πέφτει -με περίσσειο πάθος- το 71’, και από την στημένη φάση που ακολουθεί, ο ηγέτης Γεώργιος Ανατολάκης βάζει μπροστά τον Ολυμπιακό με 2-3. Η ιστορία γράφει για την μεγάλη ανατροπή του Ολυμπιακού. Εγώ βλέπω κάτι άλλο. Ο Λυμπερόπουλος παίζει κανονικό ξύλο με τον Καραπιάλη, ο Παναθηναϊκός προσπαθεί να ισοφαρίσει με παίχτη λιγότερο, φάουλ δεν σφυρίζονται, ο Ασάνοβιτς λυσσάει στις διαμαρτυρίες, ο Βαζέχα το ίδιο. Μέχρι το 90’, όπου έχουμε μια μεγάλη στιγμή, σήμα κατατεθέν του ελληνικού ποδοσφαίρου εν γένει.
Μαγικό στιγμιότυπο ελληνικής λογικής πάνω στο άθλημα. Μια ελεγεία σε νεκρό ποδοσφαιρικό χρόνο. Παναθηναϊκός έξω από την περιοχή του Ολυμπιακού. Κωνσταντινίδης πάει πρώτος στη μπάλα, Πουρσανίδης τον σπρώχνει στο σώμα με σηκωμένα χέρια (έχει ξανασυμβεί στο μέλλον, πιάνει), με το φάουλ να είναι τόσο προφανές που οι παίχτες του Παναθηναϊκού σταματούν να κινούνται, ο Παπαδάκος όμως δεν σφυρίζει ούτε τώρα, οι παίχτες αντί να κυνηγήσουν την αντεπίθεση του Ολυμπιακού διαμαρτύρονται για το φάουλ (“μα θα το σφυρίξει, δεν παίζει!”, λέγαμε στις κερδίκες), ο Γκόγκιτς κάνει μια κούρσα τύπου Δώνη το ’96 στην Ολλανδία, πασάρει στον ελεύθερο Καραπιάλη, ο οποίος με ένα –ομολογουμένως- υποδειγματικό πλασέ νικάει τον Βάντσικ και ολοκληρώνει τον θρίαμβο της ομάδας του Πειραιά, την μεγάλη νίκη του Ολυμπιακού στο ΟΑΚΑ. Πόσο όμορφο!
Η λεπτομέρεια:
Ασφυκτικά γεμάτο γήπεδο, μια ατμόσφαιρα που εκλείπει πλέον καθώς δεν επιτρέπεται πια η ανταλλαγή οπαδών. Ένα ΟΑΚΑ γεμάτο οπαδούς του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού, χωρισμένους στρατηγικά. Όχι όπως στο 2-2 (του Ολισαντέμπε) που είχα φάει όλη τη βροχή που έριξε ποτέ στο Λονδίνο σε ένα βράδυ. Μπηχτή για τους μπάτσοι αυτό. Η πραγματική λεπτομέρεια όμως είναι η αισχρή φανέλα του Παναθηναϊκού εκείνη τη σεζόν με την άσπρη χοντρή κάθετη ρίγα στη μέση. Ούτε στο νέο εξώφυλλο του David Bowie τόση ξεκάρφωτη λευκή προσθήκη.
Το Highlight: Η μεγάλη ανατροπή του Ολυμπιακού. Η λόμπα του Καραπιάλη. Τι άλλο; Παναθηναϊκός 2 – 4 Ολυμπιακός. Και που να ξέραμε ακόμα
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ – ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 1-4 (2001)
Γράφει ο JR
H ιστορία:
Σεζόν 2000-2001. Ο Παναθηναϊκός είναι έξω από όλους τους στόχους και το μόνο που μένει να διεκδικήσει είναι το κύπελλο. Έχει προηγηθεί το 1-1 στην έδρα του Ολυμπιακού με τον Λυμπερόπουλο να πανηγυρίζει δείχνοντας τη φανέλα στους οπαδούς.
Η σειρά των προημιτελικών γίνεται παρουσία οπαδών και των 2 ομάδων. Στο χορτάρι έχουμε την τιμή να δούμε παράλληλα Βαζέχα και Ζιοβάνι.
Εντεκάδες:
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ (Αποστολάκης): Νικοπολίδης, Κουτσουρές, (26′ Σόουζα), Γκούμας, Βόκολος, Φύσσας, Σεϊταρίδης (74′ Γκαλέτο), Μπασινάς, Καραγκούνης, Βλάοβιτς, Βαζέχα (64′ Σίγκουρντσον), Λυμπερόπουλος
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Λεμονής): Ελευθερόπουλος, Μαυρογενίδης, Ανατολάκης, Κωστούλας, Ζε Ελίας, Γιαννακόπουλος (46′ Πατσατζόγλου), Λουτσιάνο (75′ Πουρσανίδης), Νινιάδης, Γεωργάτος, Ζιοβάνι, Αλεξανδρής (82′ Αλβες).
Φύλλο αγώνα:
Ο Ολυμπιακός θα προηγηθεί γρήγορα με 0-2 με τα γκολ του Αλεξανδρή και του Λουτσιάνο (απίστευτη βολίδα από εκτέλεση φάουλ). Ο ΠαναθηναΪκός θα προσπαθήσει να ξαναμπεί στο ματς μειώνοντας σε 1-2 με τον Λυμπερόπουλο, αλλά το γκολ του Γεωργάτου για το 1-3 δίνει τέλος στην υπόθεση πρόκριση και σύνθημα για ξέφρενους πανηγυρισμούς. Τη γιορτή ολοκληρώνει ο Ζιοβάνι που κάνει το 1-4 στο 90’ με ωραίο τελείωμα σε τετ-α-τετ με τον Νικοπολίδη.
Η λεπτομέρεια:
Η μεγαλύτερη νίκη του Ολυμπιακού εκτός έδρας τα τελευταία χρόνια. Ο αγώνας που κάθε Ολυμπιακός θυμάται. Το κύπελλο τελικά καταλήγει στον ΠΑΟΚ του Μπάγεβιτς, ο οποίος παίρνει εκδίκηση για τον διωγμό του από τον Ολυμπιακό.
Highlight:
Ο πανηγυρισμός του Γεωργάτου που αφού κάνει νόημα να σωπάσει το γήπεδο, καλεί όλη την ομάδα να κάνουν κάζο στον Λυμπερόπουλο και δείχνουν όλοι τις φανέλες τους στο κοινό.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ – ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ 3-2 (2003)
Γράφει ο Felix
H ιστορία:
Μετά την αδικοχαμένη σεζόν του μεγάλου Κυράστα το 1999-2000 ο Παναθηναϊκός με ακέραια την τότε (καλή) ομάδα για πρώτη φορά πηγαίνει γερά για πρωτάθλημα, από κοντά με τον αιώνιο. Η χρονιά θα κριθεί τελικά στα ξεφτιλίκια της Ριζούπολης αλλά όταν γίνεται το ντέρμπι για το οποίο μιλάμε είναι όλα ρευστά. Γήπεδο το κατάλληλο: η Λεωφόρος.
Εντεκάδες:
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ (Σέρχιο Μαρκαριάν): Νικοπολίδης, Χένρικσεν, Σεϊταρίδης, Κυργιάκος, Φύσσας (75’ Κωνσταντίνου), Μικάελσεν (66’ Κόλκα), Μπασινάς, Καραγκούνης, Κωνσταντινίδης (γνωστός και ως σβούρας), Λυμπερόπουλος (82’ Γκούμας), Ολισαντέμπε.
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Σρέτσκο Κάτανετς): Ελευθερόπουλος (45’ Κατεργιαννάκης), Πατσατζόγλου, Βενετίδης, Μαυρογενίδης, Αντζας, Κωστούλας (35’ Αμανατίδης), Ανατολάκης, Γιαννακόπουλος, Τζόρτζεβιτς, Ζε Ελίας (81’ Χούτος), Ζιοβάνι.
Φύλλο αγώνα:
Αίμα και άμμος. 3 γκολ και 2 αυτογκόλ όλα ο Παναθηναϊκός. Mε ανατροπές μάλιστα: To σκορ άνοιξε ο Χένρικσεν στο λάθος τέρμα, ισοφάρισε ο Ολισαντέμπε, νέο προβάδισμα στον ΟΣΦΠ έδωσε ο Κυριάκος, ξαναϊσοφάρισε ο Μπασινάς, και τη λύτρωση και το τελικό 3-2 έκανε φοβερά ο Κόλκα στο 77΄. Σε αυτό το ματς προσφέραμε όλες τις συγκινήσεις μόνοι μας.
Η λεπτομέρεια:
Ήμουν μέσα, 15 χρονών. Τελευταίο ματς στο ποδόσφαιρο που έχει υπάρξει ανταλλαγή οπαδών σε ντέρμπι αιωνίων αν θυμάμαι καλά. Ολυμπιακοί στη θύρα 13, επεισόδια, φωτοβολίδες, πανικός για να φύγουν με το μετρό μετά: ότι αγαπάμε στο ποδόσφαιρο.
Highlight:
O φραπές ακριβείας που έστειλε η εξέδρα στη μάπα του Μαυρογενίδη φυσικά.
