Η δεύτερη ταινία μικρού μήκους του Θεοφύλακτου Αργυρού συνεχίζει στη γραμμή της πρώτης (για την οποία μιλήσαμε χθες εδώ): έχει δρόμους, φούντα, βρισίδια, ξύλο, μπάσκετ και χιπ χοπ. Αρκετά πιο καλογυρισμένο απ’ το πρώτο και με πιό συνεκτικό στόρυ, άνετα μας νοιάζει περισσότερο από τις κολλεγιακές teen movies που έχουμε συνηθίσει να δίνουν το στίγμα της λυκειακής ζωής. Εντυπωσιαζόμαστε απ’ τη σκηνή που η πρωταγωνίστρια ξεκινάει να στρίψει διφυλλάκι περπατώντας (σχεδόν τρέχοντας). Μαθήματα ζωής.
http://www.youtube.com/watch?v=4q-FLCdy1Ag
